Meer dan een eeuw in het Ginneken!

Groot orkest

Het Groot orkest bestaat uit zo’n vijftig leden. Het is een gemêleerd gezelschap wat leeftijd betreft: van een jaar of tien tot boven de zeventig, met een gemiddelde leeftijd van ongeveer vijfenveertig.

Vanaf mei 2019 is Martijn Krijnen onze dirigent. Het Groot orkest speelt in de vierde divisie. Concordia speelt voornamelijk lichte muziek, maar speelt ook klassieke muziek en traditionele harmoniemuziek.

De repetities zijn op donderdagavond van 20.15 uur tot 22.15 uur in het Gemeenschapshuis aan de Viandenlaan.


Slotakkoord Dick Hesselink op voorjaarsconcert Concordia

Vrijdagavond 12 april zwaaide harmonie Concordia uit Ginneken haar dirigent Dick Hesselink uit. Dat gebeurde tijdens het voorjaarsconcert in zaal Vianden met een uitdagend programma dat is samengesteld door de dirigent zelf en waarmee hij zijn muzikanten tot het laatst toe heeft willen prikkelen.

Dick (56) kijkt met een goed gevoel terug op zeven jaar Concordia. “Ik laat een orkest achter dat bijna twee keer zo groot is als toen ik hier begon. Door die bezetting zijn we veel minder kwetsbaar geworden. Het orkest kan meer aan en er wordt op een hoger niveau gemusiceerd. We mogen best trots zijn op de jeugd. We hebben nu zelfs een opleidings- èn een opstaporkest.”

Verder is hij erg te spreken over de sfeer waarin hij het orkest achterlaat. “Voor mij gaat het niet alleen om muziek maken. Ook het sociale aspect vind ik erg belangrijk. In het begin was het aftasten wat het orkest wilde. Ik probeerde toen heel erg mijn antennes uit te zetten om de sfeer te proeven en te begrijpen wat de ambities zijn. Het heeft bijvoorbeeld geen zin om een stuk op te dringen waar het orkest niet in gelooft, want dan wordt het hem niet. Ik wil altijd de cultuur van een orkest overeind houden. Daarom werk ik met het ene orkest anders dan met het andere orkest.”

Dick krijgt terug op een paar prachtige optredens. Het hoogtepunt vond hij zondermeer het optreden tijdens de Spanjaardsgatfestival. Daar eerde de harmonie John Philip Sousa met veel succes. “Maar ook de door ons gewonnen battle in Ulvenhout, staat mij nog heel helder voor de geest”, zegt Dick. Het stuk dat de harmonie toen speelde – Pacific Dreams van Jacob de Haan – wordt ook tijdens het voorjaarsconcert gespeeld.

Dirigent Hesselink kijkt uit naar zijn slotakkoord bij Concordia, het voorjaarsconcert van aanstaande vrijdag. Zelf laat hij zich dan ook niet onbetuigd. Hij soleert op de hoorn tijdens ‘Air Poétique’, want de hoorn is zijn lievelingsinstrument. “Het was mijn ambitie was om professioneel hoornist te worden. Toen ik klaar was met mijn studie aan het conservatorium heb ik eerst in musicals gespeeld bij Joop van den Ende. Bij Les Miserables en The Phantom of the Opera. Dat komt neer op vier, vijf keer per week dezelfde musical spelen. Als je dat anderhalf jaar doet, wordt het een beetje lopende bandwerk. Ik ben toen ook les gaan geven en dirigeren.”

Een ander nummer dat Dick met meer dan normale ambitie inoefende, is de ‘New Baroque Suite’. “Vanwege de herinnering. Als jochie woonde ik in het Friese dorpje Wommels. Daar ben ik begonnen te spelen in de fanfare. Als tiener kwam ik bij het National Jeugdorkest. Daar was de New Baroque Suite standaardrepertoire. Deze muziek kwam destijds sterk binnen en heeft me gemotiveerd van muziek een vak te maken.”

Na zeven jaar vindt de tegenwoordig in Utrecht wonende dirigent het prima om zijn grenzen te verleggen. “Ik vergelijk een dirigentschap vaak met een huwelijk. In het begin kan het niet stuk. Dat is de beleving van het nieuwe. Het is net als bij verliefdheid. Maar na een tijdje ga je toch dingen van elkaar zien en ga je je aan kleine dingetjes irriteren. Aan beide kanten. Je gaat dingen ook makkelijker door de vingers zien omdat je de sfeer goed wil houden. En dan wordt het – in de muziek althans – wellicht tijd voor iets anders.” Er wachten hem een aantal nieuwe uitdagingen. Hij gaat aan de slag bij een jachthoornkorps, bij een leerorkest met 35 volwassen beginners en – wat hem het meest begeestert – het dirigentschap van een jeugdsymfonieorkest in de bloembollenstreek. Dick heeft dus genoeg nieuwe noten op zijn zang.

(door: Toon van Miert)

Klik Afscheid Dick Hesselink voor een foto-impressie van 7 jaar Dick als dirigent bij Harmonie Concordia.



NIEUWJAARSCONCERT HARMONIE CONCORDIA
                              Zo krijg je een kerk vol!

Het komt niet vaak meer voor dat kerken te klein zijn. Op zondag 20 januari was dat wel het geval met de protestantse Laurentiuskerk in Ginneken toen daar het Nieuwjaarsconcert van de Ginnekense Harmonie plaatsvond. Het programma samen met Glupo de Kollebijne stond natuurlijk ook wel garant voor een boeiende en gezellige middag.

Het gaat goed met de Harmonie en dat was te zien aan de grootte van de orkesten en aan de muzikale prestaties. Dat laatste is natuurlijk voor een groot deel te danken aan dirigent Dick Hesselink, die na zeven jaar afscheid neemt van het Ginneken. Het Opstaporkest verraste door in Crazy Animals verschillende dieren muzikaal herkenbaar te maken. In drie nummers nam het Opleidingsorkest het publiek mee naar de wonderlijke wereld van de Disneysprookjes.

Het thema ‘Muziek met een verhaal’ kwam ook duidelijk voor in het repertoire van het Groot Orkest. Presentator Paul Martens, die al jarenlang op een originele manier de nummers aan elkaar praat, kondigde als Zorro het eerste nummer aan, The Mask of Zorro, waarin hijzelf de hoofdrol speelt. Alladin in Wonderland, maar ook het verhaal rond de Bokkenrijders uit de 18e eeuw, pasten prima in het thema. Heel mooi werd Surprise Symphony, een bewerking van het tweede deel van Haydn’s ‘Paukensymphony’, vertolkt. Het nummer werd opgedragen aan het overleden erelid Brent Houben.

In het midden van de vorige eeuw kende Ginneken de turnvereniging Sint Christoforus. Welke Ginnekense jongen is daar geen lid van geweest? Zoonrijke gezinnen waren er toen nog. Alle Broeken, Hoppen en ‘Kaaien’ waren er lid van. Roemrijke tijden waren dat, die het noodzakelijk maakten dat er een clublied kwam: het Christoforuslied. Concordia speelde het met enthousiasme, Concordia’s huiszanger Tjerk Franken zong het met verve en veel aanwezigen voelden zich weer even thuis in de jaren vijftig van de vorige eeuw. Concordia-erelid Dries Feskens, die tientallen jaren als turner, trainer en bestuurslid actief is geweest bij Christoforus, is dan wel niet meer in staat om een handstand te maken, hij kende de tekst nog volledig uit zijn hoofd en zong die uit volle borst mee alsof het 1950 was.

Het jubilerende Glupo de Kollebijne, al vijftig jaar lang niet weg te denken uit de Bredase muziekleven, en Concordia speelden twee stukken die door Jan Willem van de Sande geschreven zijn. Machtig klonk het samenspel in die sfeervolle kerk. Traditioneel werd het Bredase volkslied door de aanwezigen meegezongen als afsluiting van het concert.

Cees de Cort, lid van zowel Glupo als van Concordia, werd tijdens de nazit in Mariëndal feestelijk toegesproken: hij is dit jaar 25 jaar lid van de harmonie. Cees is een bindend figuur in het orkest. Het bestuur of wie dan ook kan altijd een beroep op hem doen. Voorzitter Frans van Hoogenhuijze dankte hem vooral ook vanwege het feit dat Cees al heel lang het instrumentenbezit van de harmonie beheert. Druk was het in de kerk, druk was het in Mariëndal en heel tevreden was iedereen die deze mooie zondag aanwezig was.

(bron: Weekblad van Nieuw-Ginneken)


Login

Registreren| Wachtwoord vergeten?